همان زكاتى كه نشانه پيوند با « خلق خدا » است ، و وسيله مؤثرى براى كم كردن فاصله‌ها ، و سبب استحكام پيوندهاى عاطفى است . و به طور كلى « در همه چيز مطيع فرمان رسول باشيد » ( * ( وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ ) * ) . اطاعتى كه شما را در خط مؤمنان صالح كه شايسته حكومت بر زمينند قرار مىدهد . « تا در پرتو انجام اين دستورات مشمول رحمت خدا شويد » ( * ( لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ ) * ) . و شايسته پرچمدارى حكومت حق و عدالت . و اگر فكر مىكنيد ممكن است دشمنان نيرومند لجوج در اين راه سنگ بيندازند و مانع تحقق وعده الهى شوند ، چنين امرى امكان پذير نيست ، چرا كه قدرت آنها در برابر قدرت خدا ناچيز است ، بنا بر اين « گمان نبر كه افراد كافر مىتوانند از چنگال مجازات الهى در پهنه زمين فرار كنند » ( * ( لا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا مُعْجِزِينَ فِي الأَرْضِ ) * ) . نه تنها در اين دنيا از مجازات خدا مصون نيستند « بلكه در آخرت جايگاهشان آتش است و چه بد جايگاهى است » ( * ( وَمَأْواهُمُ النَّارُ وَلَبِئْسَ الْمَصِيرُ ) * ) . « معجزين » جمع « معجز » از ماده « اعجاز » به معنى ناتوان ساختن است و از آنجا كه گاه انسان در تعقيب كسى است و او از دستش فرار مىكند و هر چه كوشش مىنمايد به او دسترسى پيدا نمىكند و از قلمرو قدرتش بيرون مىرود ، و اين امر او را ناتوان مىسازد لذا كلمه « معجز » گاه در همين معنى استعمال مىشود و آيه فوق نيز اشاره به همين معنى است و مفهومش اين است كه شما نمىتوانيد از قلمرو قدرت خدا بيرون رويد .